บทที่ 71 รอยสักหลังมือ

อาดิลที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ในเงามืดก้าวเข้ามาใกล้เตียง จ้องมองฮาซิมนิ่ง "เมื่อคืนเหตุการณ์มันชุลมุน ทหารของเจ้าก็ไม่ได้เรื่องเสียเลย ฮาซิม เจ้าจำรูปร่างของคนร้ายได้หรือไม่?"

ฮาซิมขมวดคิ้วมุ่น พยายามเค้นความทรงจำ "มันมืดมาก ท่านพี่... ข้าเห็นเพียงแค่เงาลางๆ คนร้ายรูปร่างสูงใหญ่ การเคลื่อนไหวของมันปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ